چاپ زیستی عروق خونی برای کمک به سلامت فضانوردان

به گزارش مجله تیتر ۱۲ به نقل از ایسنا، بی وزنی چگونه سیستم قلبی عروقی فضانوردان در مدار را تغییر می دهد؟ به لطف یک رگ خونی جدید با چاپ زیستی سه بعدی، ممکن است به زودی متوجه شویم.

به گفته هوش مصنوعی، ریزگرانش وضعیتی است که در آن افراد یا اشیاء بی وزن به نظر می رسند، مانند زمانی که فضانوردان در فضا شناور هستند.

شرایط میکروگرانش می تواند بدن انسان را به روش های مختلفی تحت تاثیر قرار دهد. یکی از اثرات آن تغییر جریان خون در بدن است. به عنوان مثال، این شرایط منجر به افزایش خطر لخته شدن خون می شود.

درک اثر ریزگرانش برای کاهش خطرات احتمالی برای انسان ضروری است.

رگ های خونی با چاپ زیستی سه بعدی ساخته شده اند

گزارش ها حاکی از آن است که چندین فضانوردی که از ماموریت های فضایی بازگشته اند، لخته هایی در رگ های خود پیدا کرده اند که غیرمنتظره بوده است. این مدل‌های چاپی جدید عروق خونی برای تجزیه و تحلیل فرآیندها و مکانیسم‌های دقیق این تغییرات مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

Benedetto Caracci یک مطالعه ویژه با حمایت آژانس فضایی اروپا را هدایت می کند و می گوید: تاثیر شرایط فضا بر بیولوژی شریانی با استفاده از یک مدل عروقی چاپی زیستی بررسی خواهد شد. به گفته کراچی، آنها از ترکیب آلژینات سدیم و ژلاتین به عنوان جوهر زیستی و حمام کلرید کلسیم به عنوان تکیه گاه استفاده کردند.

این ساختارهای بیولوژیکی نرم هستند و نگهداری آنها در شکل دلخواه دشوار است. بنابراین از روشی به نام FRESH استفاده شد. این روش به جسم کمک می کند شکل خود را پس از فرآیند چاپ حفظ کند و به اندازه کافی قوی بماند.

زمانی که این مدل‌های رگ‌های خونی با وضوح بالا تکمیل شدند، مورد بررسی قرار گرفتند. این تحقیق شامل بررسی ابعاد خارجی و داخلی آنها، آزمایش استحکام و کشش کلی آنها و بررسی دینامیک سیال آنها بود.

سپس مدل ها در دستگاهی قرار می گیرند که بی وزنی را شبیه سازی می کند. این به محققان کمک می کند تا ببینند ساختار و عملکرد آنها چگونه تکامل می یابد. آنها امیدوارند که از این روش برای آزمایش اثربخشی داروها و درمان بیماری های عروقی در زمین و فضا استفاده شود.

امنیت در فضا

در سال ۲۰۱۸، کارشناسان اروپایی گرد هم آمدند تا در مورد مزایای استفاده از چاپ زیستی سه بعدی در فضا بحث کنند. یک سال بعد، پروژه آژانس فضایی اروپا اولین نمونه های زیستی چاپ شده پوست و استخوان خود را برای استفاده در میکروگرانش تولید کرد.

طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۳، آژانس فضایی اروپا به مزایای بیشمار چاپ سه بعدی پی برده است. این یک فناوری کلیدی است که امکان کاوش در اعماق فضا و سکونتگاه های انسانی را در آینده فراهم می کند.

این مطالعه نشان می‌دهد که نظارت فعال فضانوردان و مدل‌های تجربی برای توسعه استراتژی‌های پیشگیری حیاتی است. به خصوص در شرایطی که سفرهای فضایی طولانی مدت به ماه و مریخ برنامه ریزی شده است.

پایان