چرا زنان در رقابت کاری از مردان عقب میمانند؟
یک مطالعه جدید نشان میدهد زنان در محل کار نه تنها با شکاف دستمزدی و تبعیض مواجه هستند، بلکه به دلیل «فشار زمانی» ناشی از امور مراقبتی و خانهداری، زمان کمتری برای برقراری ارتباطات حرفهای، آموزش و پیشرفت شغلی دارند.
به گزارش مجله تیتر۱۲؛ وبگاه فیز در گزارشی آورده است:
این پژوهش که به سرپرستی پروفسور تویین آدیسا (Toyin Adisa) انجام و در نشریه بینالمللی بررسی مدیریت/ International Journal of Management Reviews منتشر شده، حاصل تحلیل ۸۸ مطالعه است و نشان میدهد که زندگی کاری زنان، تحت تأثیر یک فشار زمانی دائمی شکل میگیرد که ناشی از کارهای مراقبتی بدون دستمزد، کارهای خانه و انتظارات سخت اجتماعی است.
حجم کاری دوچندان
این به این معناست که بسیاری از زنان عملاً دو شیفت کاری را تجربه میکنند؛ در نتیجه، زمان کمتری برای فعالیتهایی از جمله برقراری ارتباطات حرفهای، آموزش، دیدهشدن و پیشرفت شغلی دارند که برای موفقیت در محل کار حیاتی هستند.
پژوهشگران معتقدند این شکاف زمانی پنهان یک مانع بزرگ اما نادیدهگرفتهشده برای ورود و پیشرفت زنان در محیطهای کاری است. حتی زمانی که سازمانها کار با ساعات منعطف ارائه میدهند، اغلب این مشکل حل نمیشود، زیرا انتظارات زیربنایی درباره در دسترسبودن و بهرهوری همچنان به قوت خود باقی است.
یک الگوی جهانی
این مطالعه بر محیطهای کاری آفریقا تمرکز دارد، اما پژوهشگران میگویند یافتهها منعکسکننده یک مشکل جهانی گستردهتر است. بسیاری از سازمانها بر اساس مدل نیروی کار ایدهآل ساخته شدهاند؛ یعنی نیرویی که همیشه در دسترس است و مسئولیت کمی در خارج از محل کار دارد. در واقعیت، این مدل شمار زیادی از زنان را در سراسر جهان کنار میگذارد.
این مطالعه پنج عامل کلیدی را نشان میدهد که زمان بر زندگی کاری زنان تأثیر میگذارد: از فشارهای مراحل مختلف زندگی مانند مادر شدن، تا عوامل تاریخی و فرهنگی گستردهتری که تعیین میکند چه کسی باید کارهای مراقبتی را انجام دهد. نتیجه در همه این موارد یکسان است: فرصت کمتر، به رسمیت شناختهشدن کمتر و مشارکت کمتر.
بازاندیشی در سازماندهی کار
نویسندگان میگویند کارفرمایان باید نحوه سازماندهی کار را بازاندیشی کنند، نه فقط راهحلهای سطحی ارائه دهند. پیشنهادها شامل حمایت بهتر از مراقبت از کودکان، تقسیم عادلانهتر حجم کار و انتظارات واقعبینانهتر درباره زمان کاری است.
پروفسور تویین آدیسا از دانشکده تجارت و حقوق رویال داکس دانشگاه شرق لندن گفت: زنان به این دلیل از مردان عقب نمیمانند که فاقد جاهطلبی یا توانایی هستند؛ آنها عقب میمانند چون علاوه بر ایفای مسئولیت در محل کار، بار سنگین امور خانه و مراقبت از خانواده را هم بر دوش میکشند. محیطهای کاری هنوز تا حد زیادی این حقیقت را نادیده میگیرند.
اگر خواهان برابری واقعی هستیم، باید از طراحی شغلها بر اساس این فرض که همه زمان نامحدودی دارند، دست برداریم.
راهحل سریع وجود ندارد
این مطالعه هشدار میدهد که هیچ راهحل سریعی برای این مشکل وجود ندارد. اقداماتی مانند ساعات کاری منعطف و فراهم کردن تسهیلاتی برای نگهداری از کودکان میتواند به رفع این مشکل کمک کند، اما مسئله بسیار عمیقتر است.
دلیل اینکه زنان در محل کار از مردان عقب میمانند، این است که جامعه، زمان را به طور مساوی بین زن و مرد تقسیم نمیکند. هنوز هم انتظار میرود زنان بیشتر کارهای خانه و مراقبت از خانواده را انجام دهند و بسیاری از سازمانها هم این واقعیت را نادیده میگیرند.
پروفسور آدیسا گفت: اگر واقعاً به دنبال برابری هستیم، نمیتوانیم فقط به چند تغییر کوچک در قوانین شرکتها اکتفا کنیم. باید طرز فکرمان را درباره نحوه سازماندهی کار و ارزشی که برای کارهای مراقبتی قائل هستیم، تغییر دهیم.
منبع: ایرنا
