برند لاکوست در تازه‌ترین کمپین خود برای نواک جوکوویچ، به‌جای تکرار کلیشه‌های قهرمانی و جام‌ها، سراغ یک بازی زبانی هوشمندانه رفته است. در این ویدیو، تنیس‌باز صرب در حالی که مشغول یوگا است، کم‌کم با گله‌ای از بزهای واقعی احاطه می‌شود؛ اشاره‌ای مستقیم به لقب GOAT یا همان «بهترین تاریخ» که در انگلیسی هم‌زمان به معنای بز هم هست.

به گزارش توسعه برند؛ در دنیای تنیس، بحث درباره بهترین بازیکن تمام دوران همچنان ادامه دارد، اما برای بسیاری از هواداران و رسانه‌ها، نواک جوکوویچ مدت‌هاست جایگاه خود را به‌عنوان GOAT تثبیت کرده است؛ لقبی که مخفف عبارت Greatest of All Time است و در زبان انگلیسی، معنای دیگری هم دارد: بز.

لاکوست که نزدیک به یک دهه است اسپانسر پوشاک این تنیس‌باز صرب محسوب می‌شود، در تازه‌ترین کمپین خود همین دوگانگی زبانی را دستمایه یک ایده تبلیغاتی قرار داده است. در ویدیوی این کمپین، جوکوویچ در حال انجام حرکات یوگا دیده می‌شود و در ادامه، چند بز واقعی یکی‌یکی وارد صحنه می‌شوند و دور او را می‌گیرند.

در این ویدیو، لاکوست بدون نیاز به نمایش مسابقه، جام یا لحظات پیروزی، به شکلی کاملاً ساده و تصویری، جایگاه نمادین این ورزشکار را یادآوری می‌کند. شعار کمپین یعنی

«GOAT تمام زمین‌ها»

هم این شوخی را کامل می‌کند و هم به شکلی مستقیم، به تسلط جوکوویچ در دنیای تنیس اشاره دارد.

نکته اصلی این کمپین در سادگی ایده آن است. لاکوست از یک بازی زبانی بسیار شناخته‌شده استفاده کرده و آن را به صحنه‌ای بصری و کمی ابزورد تبدیل کرده است. حضور جوکوویچ در میان بزها، به‌جای آنکه صرفاً طنزآمیز باشد، نوعی خودآگاهی برند و خودشوخی قهرمان را هم نشان می‌دهد.

در توصیف ایده این کمپین می‌توان گفت:

«لاکوست به‌جای اینکه فقط لقب GOAT را تکرار کند، آن را وارد دنیای واقعی کرد.»

این رویکرد در ادامه همکاری‌ای شکل گرفته که سال‌ها میان جوکوویچ و لاکوست وجود داشته است. برندی که می‌توانست صرفاً روی افتخارات، رکوردها و جام‌های این ورزشکار تمرکز کند، ترجیح داده بار دیگر از طنز ظریف و پرستیژی برای بازتعریف تصویر او استفاده کند.

در واقع، این اولین بار هم نیست که لاکوست از این بازی معنایی استفاده می‌کند. این برند پیش‌تر در تابستان ۲۰۲۵ و در آستانه اوپن آمریکا، برای یک کالکشن کپسولی ویژه جوکوویچ، لوگوی معروف کروکودیل خود را با یک بز سبز جایگزین کرده بود؛ حرکتی که به‌نوعی لقب GOAT این ورزشکار را وارد طراحی لباس‌ها کرد.

“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””

حالا در کمپین جدید، لاکوست همان شوخی را یک قدم جلوتر برده و از سطح لوگو و پارچه، به فضای واقعی زندگی آورده است. این بار دیگر فقط با یک نماد گرافیکی طرف نیستیم، بلکه خود جوکوویچ در قاب تصویر با بزهای واقعی احاطه شده است.

یکی از برداشت‌های مهم از این کمپین، تلاش لاکوست برای انسانی‌تر کردن چهره‌ای بسیار جدی و گاهی سرد مثل جوکوویچ است. به‌جای ساختن تصویری صرفاً شکست‌ناپذیر و دست‌نیافتنی، برند نشان می‌دهد که حتی اسطوره‌ها هم می‌توانند با جایگاه خود شوخی کنند.

در جمع‌بندی این رویکرد می‌شود گفت:

«لاکوست از شوخی و خودآگاهی به‌عنوان ابزاری برای نزدیک‌تر کردن یک قهرمان بزرگ به مخاطب استفاده کرده است.»

همین ویژگی است که کمپین را از یک تبلیغ ساده ورزشی جدا می‌کند. اینجا با اجرایی طرف هستیم که به‌جای تأکید مستقیم بر عملکرد ورزشی، از فرهنگ عامه، زبان و طنز برای ساختن ارتباط استفاده می‌کند.

و دقیقاً به همین دلیل، کمپین لاکوست برای نواک جوکوویچ فقط یک ادای احترام به رکوردهای او نیست؛ بلکه نمونه‌ای هوشمندانه از برندسازی پریمیوم است که نشان می‌دهد خودشوخی و ظرافت، هنوز هم از مؤثرترین ابزارهای ارتباطی برای برندهای لوکس هستند.

کپی لینک کوتاه
لینک کپی شد

سایت توسعه برند

به گزارش دنیای برند؛ قالی دستباف کرمان که برای دهه‌ها در بازارهای جهانی دلربایی می‌کرد و در معتبرترین حراجی‌ها، گالری‌ها و خانه‌های اشرافی جهان با ظرافت نقش و بافت، کیفیت رنگ و چیره‌دستی بافندگانش شناخته می‌شد و صنعتی بود که هزاران خانواده از آن ارتزاق می‌کردند، در حال احتضار است؛ افزایش هزینه‌های تولید، کمبود بافنده و نبود انگیزه در نسل جدید برای نشستن پشت دار قالی، کاهش قدرت رقابت در بازارهای جهانی، تحریم‌ها، محدودیت‌های صادراتی، ورود رقبای منطقه‌ای و تغییر ذائقه بازارهای بین‌المللی، زنجیره‌ای از مشکلات را پیش روی قالی کرمان قرار داده است.

بسیاری از بافندگان قدیمی دارهای قالی را جمع کرده‌اند و نسل جوان نیز دیگر انگیزه‌ای برای ورود به حرفه‌ای ندارد که ساعت‌های طولانی کار، درآمدی نامطمئن و آینده‌ای مبهم را پیش روی آنان قرار می‌دهد.

نتیجه آن شده که در بسیاری از مناطق، مهارتی که طی قرن‌ها از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شد، اکنون در معرض فراموشی قرار گرفته است.

بنا به تازه‌ترین گزارشی که مدیرکل صنعت، معدن و تجارت استان کرمان داده است، صادرات فرش کشور سال گذشته حدود ۳۴ میلیون دلار بوده است؛ درباره فرش کرمان اما آمار دقیقی وجود ندارد که نشان بدهد چه میزان صادرات فرش‌هایی که در کرمان تولید شده، از مبادی گمرکی استان صادر شده است و چقدر از سایر گمرکات، اما به گفته مهدی حسینی‌نژاد، به استناد بررسی‌هایی که داشته‌اند، حدود یک و نیم میلیون دلار فرش از استان و مابقی که حدود ۲ تا سه میلیون دلار است از سایر گمرکات صادر می‌شود.

این در حالی است که در گذشته، صادرات فرش کرمان تا ۳۸ میلیارد دلار هم رسیده بود!

این افول تدریجی همچنان ادامه دارد.

بازار اصلی قالی کرمان که روزگاری آمریکا و کشورهای اروپایی بود، اکنون بیش‌تر به چین محدود شده است و تجار کالای خود را به این کشور صادر می‌کنند.

در چنین شرایطی، مسئولان استان از آغاز فصلی تازه سخن می‌گویند.

استاندار و متولیان حوزه صنعت، معدن و تجارت و اتاق بازرگانی کرمان بر این باورند که فرش کرمان نه‌تنها هنوز ظرفیت بازگشت به صحنه را دارد بلکه می‌تواند به دوران طلایی خود هم بازگردد. آنان معتقدند اگر زنجیره تولید تا فروش به‌درستی بازسازی شود، این میراث هنری کرمان می‌تواند دوباره به یکی از برندهای معتبر جهانی تبدیل شود.

مدیرکل صنعت، معدن و تجارت استان کرمان که در یک مصاحبه رادیویی سخن می‌گفت، اظهار کرد: برای اینکه بتوانیم فرش کرمان را به روزگار طلایی خود برگردانیم برنامه‌هایی در راستای سند «کرمان برفراز» دنبال می‌شود و در هماهنگی با سایر ارکان استان از جمله تشکل‌ها و انجمن‌ها و بخش خصوصی فعال در حوزه فرش و دستگاه‌های دولتی مرتبط با حوزه فرش مثل میراث‌فرهنگی هماهنگ می‌کنیم تا کارهایی انجام شود که فرش کرمان را به جایگاه طلایی خود برگردانیم.

حسینی‌نژاد افزود: از جمله برنامه‌ها راه‌اندازی بازارهای مجازی، استفاده از ظرفیت هوش مصنوعی و فروش الکترونیک و همچنین تبلیغات محیطی برای فرش کرمان که برند معروفی در دنیاست در حال پیگیری و انجام است، در کنار این اقدامات، حمایت‌های بیمه‌ای برای بافندگان را دنبال می‌کنیم همچنین، ارائه تسهیلات به بافندگان و سرمایه‌گذارانی که کارگاه دارند.

خروج بافندگان از بازار کار

با این وجود، فعالان صنعت فرش کرمان چندان به آینده این هنر ـ صنعت ملیِ چندصد ساله امیدوار نیستند.

عطاالله شفیعی‌پور، یکی از فعالان پیشکسوت صنعت فرش کرمان که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت فرش نفیس آفرینش فعالیت دارد، روز شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا برای تشریح وضعیت فعلی این هنر ـ صنعت تاریخی تعبیر دلهره‌آورِ «روزهای آخر قالی» را به‌کار برد.

وی در پاسخ به این پرسش ایرنا که در حال حاضر وضعیت تولید قالی کرمان چگونه است؟ اظهار کرد: طی ماه‌های اخیر آمار بافندگان ما در کرمان بسیار ریزش داشته است. شرکت ما در راور حدود ۲۵۰ نفر بافنده دارد که در مدت جنگ و به خصوص از ابتدای امسال، بسیاری از آن‌ها دیگر نمی‌بافند و آمارها به کم‌تر از نصف این میزان رسیده است.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان با بیان اینکه هنوز دلیل قطعی خروج بافندگان از بازار کار را در نیافته‌ایم، افزود: در مجموع، آنچه که مشخص است اینکه نسل جدید چندان تمایلی به قالی‌بافی ندارد، کسانی که ادامه می‌دهند بیش‌تر از نسل قدیم هستند این در حالی است که اجرت بافت فرش هم نسبتا بالاست و بافنده با روزی ۸ ساعت بافت قالی، درآمد خوبی خواهد داشت.

شفیعی‌پور هشدار داد: نگرانی بزرگ این است که صنعت فرش دارد به پایان می‌رسد، هیچ‌گاه تا این حد ریزش در آمار بافندگان نداشتیم، شاید این افراد دوباره به بازار کار برگردند ولی در حال حاضر با کمبود جدی بافنده مواجه هستیم.

مدیرعامل شرکت فرش نفیس آفرینش اضافه کرد: به دنبال کاهش تعداد بافندگان، تولید افت شدیدی پیدا کرده است و اگر همین رویه ادامه پیدا کند وضعیت بسیار بغرنج خواهد شد.

وی گفت: ‌حتی گاهی فرزندان بافندگان بابت اینکه پدرومادرهایشان کار می‌کنند به ما اعتراض می‌کنند، بخشی از آن، به دلیل وجهه اجتماعی این شغل است که مقداری انگیزه را از بافندگان گرفته است و شاید به همین دلیل نسل جدید نه‌تنها خودشان این حرفه را ادامه نمی‌دهند بلکه مخالف ادامه بافندگی پدرومادرها نیز هستند.

تحریم‌ها و قالی کرمان

شفیعی‌پور در پاسخ به این پرسش که ورود دولت به موضوع فرش را چطور ارزیابی می‌کنید؟ به‌تازگی یک جلسه از شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی کرمان به فرش اختصاص داده شده و همه به اتفاق بر بازگشت قالی به جایگاه گذشته خود تاکید کرده‌اند، آیا امیدی به بهبود این هنر ـ صنعت میراثی هست؟ اظهار کرد: به نظر من دولت راه‌حلی ندارد و نمی‌تواند مشکلات فرش را حل کند.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان افزود: در گذشته هشدارهایی درباره صنعت فرش داده‌ایم و دولت‌ها باید به آن توجه می‌کردند و نمی‌گذاشتند کار به اینجا برسد.

وی ادامه داد: گاهی می‌گویند افول صنعت فرش کرمان تحت‌تاثیر تحریم‌ها بوده است در حالی که به نظر من تحریم‌ها اثر چندانی بر بازار فرش ایران نداشته است.

این تولیدکننده فرش کرمان در پاسخ به این نقد خبرنگار ایرنا که به هر حال، بازار اصلی فرش ایران آمریکا بوده که سال‌هاست فرش ما را تحریم و ورود آن را ممنوع کرده است، اظهار کرد: تحریم یک بهانه است. درست است که کرمان زمانی بهترین بازار را در آمریکا داشته، اما به من بگویید که امروز کدام صادرکننده خواسته فرش به آمریکا صادر کند و نتوانسته است؟! فرشی نیست که بتوانیم به آمریکا بفرستیم، صادرکننده‌ای نداشتیم که بخواهد فرش به آمریکا بفرستد و نتوانسته باشد وگرنه از طریق کشورهای دیگر می‌شد فرش را به بازار آمریکا فرستاد.

شفیعی‌پور تصریح کرد: تحریم توجیه و بهانه‌ای است تا احتمالا آرامشی داشته باشیم در حالی که در واقع این‌طور نیست.

نسخه بومی نجات قالی

وی سپس گفت: مرکز ملی فرش ایران به‌عنوان متولی صنعت فرش در کشور آن‌طور که نیاز بوده، تخصصی کار نکرده است؛ صنعت فرش استان کرمان مسائل و مشکلاتی دارد که یزد و تبریز ندارد و هر استانی باید نسخه و راه‌حل مختص خودش را داشته باشد.

مدیرعامل شرکت فرش نفیس آفرینش با تاکید بر اینکه مرکز ملی فرش ایران باید هر استانی را عارضه‌یابی و مشکلات را با راه‌حل‌های مختص همان استان حل می‌کرد، توضیح داد: یکی از مشکلات فعلی استان کرمان این است که کمبود طراح فرش داریم و طراحانی که از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل می‌شوند خروجی‌ای که برای صنعت فرش باید داشته باشند ندارند؛ مرکز ملی فرش می‌توانست در این زمینه برنامه‌ریزی کند و به جای همایش‌ها و دوره‌های آموزشی که خروجی چندانی ندارد در این زمینه اقدام می‌کرد.

شفیعی‌پور تاکید کرد: در کرمان درباره تولید فرش مشکلات فرهنگی داریم و بافندگی جایگاه اجتماعی گذشته را ندارد و نگاه فعلی جامعه به حرفه بافندگی، انگیزه را از افراد برای انتخاب این شغل یا ادامه آن گرفته است.

وی ادامه داد: دولت می‌تواند با اقداماتی از جمله بیمه تامین اجتماعی برای نسل جدید که بافندگی می‌کند، انگیزه را برای نشستن پشت دار قالی به افراد برگرداند.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان باری دیگر هشدار داد: فرش کرمان دارد روزهای آخر خود را می‌گذراند؛ بخش خصوصی و دولت باید از گذشته به فکر این موضوع می‌بودیم و جلوی مرگ آن را می‌گرفتیم و مشوق‌هایی برای بافندگان می‌گذاشتیم اما این فرصت‌ها از دست رفته است، ضمن اینکه در حال حاضر، مشاغل کاذب زیادی هم هستند که بافندگان می‌توانند سراغ آن بروند.

بافت قالی کرمان در سمنان

شفیعی‌پور در ادامه این گفت‌وگو در پاسخ به این پرسش خبرنگار ایرنا که برخی تولیدکنندگان راه‌حلی را دنبال می‌کنند که در جریان آن، برای جبران کمبود بافنده، فرش را به بافندگان استان سمنان به خصوص شهرستان شاهرود می‌دهند که ببافند، این موضوع را تایید می‌کنید؟ اظهار کرد: بله. خود ما، وقتی یک طرح جدید را طراحی می‌کنیم، می‌خواهیم ببینیم اگر طرح وارد بازار شود مورد استقبال قرار می‌گیرد یا نه؟ آن را به بافندگان کرمانی می‌دهیم و می‌خواهیم در یک زمان منطقی بافته شود اما سرعت بافندگان کرمان خیلی پایین است در حالی که بافندگان شاهرود خیلی سریع‌تر می‌بافند.

وی افزود:‌ مثلا یک فرش ۶ متری را بافندگان شاهرود سه، چهار ماهه تحویل می‌دهند ولی همان را در کرمان بخواهند ببافند ممکن است یک سال طول بکشد.

مدیرعامل شرکت فرش نفیس آفرینش با بیان اینکه نمی‌توان بر این موضوع که فرش کرمان در استان دیگری بافته می‌شود خرده گرفت، گفت: شاهرود جزو ایران ماست و فرش هم میراث همه ماست.

شفیعی‌پور ادامه داد: بافندگان شاهرود تمایل بیش‌تری نسبت به کرمان دارند و در کارگاه‌های متمرکز و به صورت خانوادگی کار می‌کنند، در هر خانه آن‌ها، مثل گذشته کرمان، کارگاه قالی‌بافی وجود دارد.

وی بیان کرد: خود شاهرود هویت و اصالت خاصی در فرش ندارد، دارد فرش کرمان را تولید می‌کند و این مانع و مشکلی نیست، ضمن اینکه در چند سال اخیر، یک دلیل اینکه فرش کرمان در بازار حضور داشت همین است که در شاهرود بافته می‌شود.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان اظهار کرد: البته این را هم بگویم که در شاهرود هم بافندگان در حال ریزش هستند و کل صنعت فرش دستباف در ایران دچار چالش است که باید برای آن فکری کرد.

بی‌برنامگی دولت و وظیفه بخش خصوصی

شفیعی‌پور در پاسخ به این پرسش خبرنگار ایرنا که وقتی با متولی دولتی فرش صحبت می‌کنیم، ارقام بزرگی از تعداد بافندگان فرش را در استان اعلام می‌کنند که تا ۷۰ هزار بافنده هم می‌رسد و این آمار، با این صحبت‌های شما درباره کمبود بافنده تناقض دارد، چرا؟ گفت: آمار بافندگان فرش در کرمان بسیار بالا بود؛ ارقام ۶۰، ۷۰ هزار نفر بافنده مربوط به چند سال قبل است و اگر آمار به‌روز رسانی شود، بعید می‌دانم بیش از ۱۰، ۱۵ هزار نفر باشند.

وی در پاسخ به این پرسش که تولیدکنندگان فرش کرمان چه انتظاراتی از دولت دارند؟ اظهار کرد: انتظاراتی که تمامی صنایع و تولیدکنندگان از دولت دارند مشخص است ولی دولت با توجه به مشکلاتی که وجود دارد نمی‌تواند کار چندانی انجام دهد.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان افزود:‌ یکی از انتظارات ما این است که با توجه به بازار راکد، به خصوص در چند ماه اخیر، حداقل در زمینه بیمه تامین اجتماعی دولت از ما حمایت کند. اینکه دولت بخواهد وام ۲۰۰ میلیون تومانی چهار درصدی را به تولیدکننده‌ای که گردش مالی آن در سال مثلا ۱۵ میلیارد تومان است بدهد، اسمش حمایت نیست.

شفیعی‌پور با انتقاد از بی‌برنامگی دولت در حوزه فرش بیان کرد: دولت هیچ برنامه‌ای ندارد و به نظر من بخش خصوصی خودش باید به فکر راه چاره باشد؛ اگر بتوانیم با دنیا ارتباط داشته باشیم، مشتری را داریم و خود تولیدکننده بخش خصوصی می‌تواند اجرت‌ها را افزایش دهد و انگیزه به بافنده بدهد.

وی اظهار کرد: نه دولت فعلی دکتر پزشکیان که با مشکلات زیادی مواجه شده است، بلکه دولت‌هایی که پول داشتند هم فکری برای بهبود فرش نداشتند، فقط هر از گاهی همایش و دورهمی به اسم فرش برگزار می‌کردند بدون اینکه تاثیری بر بازار داشته باشد.

تردید نسبت به تاثیر انجمن فرش

مدیرعامل شرکت فرش نفیس آفرینش در پاسخ به این پرسش خبرنگار ایرنا که به‌تازگی انجمن فرش دستباف استان کرمان راه‌اندازی شده است، چقدر خوش‌بین هستید که این انجمن بتواند در حل مشکلات فرش موفق عمل کند؟ گفت: مشابه این اقدامات را در زمان استانداری آقای رزم‌حسینی هم داشتیم و در آن زمان، ستاد فرش کرمان تشکیل شد تا مشکلات را حل کنند؛ دستاورد آن چه بود؟

شفیعی‌پور افزود:‌ انجمن فرش با چه کسانی قرار است تشکیل شود؟ با کسانی که در صنعت فرش حضور ندارند؟!

وی با بیان اینکه انجمن نمی‌تواند معجزه بکند، ادامه داد: انجمن باید از افرادی تشکیل شود که در صحنه فرش و در تولید و صادرات باشند و مسائل را از نزدیک لمس کرده و بشناسند؛ صرف تحصیلات آکادمیک نمی‌توانند چاره‌ساز باشد.

این پیشکسوت صنعت فرش کرمان خاطرنشان کرد: بعید می‌دانم انجمن دستباف فرش کرمان بتواند کار خاصی انجام دهد و خروجی مناسبی نخواهد داشت.

در حالی که فعالان فرش کرمان نگران و مضطرب از آینده این هنر صنعت ملی در تلاش برای بقا هستند، مسئولان از برنامه‌های احیا و بازگشت به روزهای طلایی خبر می‌دهند.

آنچه مسلم است اینکه آینده و حیات و ممات یکی از مهم‌ترین میراث‌های اقتصادی و فرهنگی ایران، بیش از هر چیز به تصمیمات و اقدامات این مقطع زمانی برمی‌گردد که قالی کرمان در یک بزنگاه تاریخی قرار گرفته است.

منبع: ایرنا

سایت دنیای برند

به گزارش دنیای برند؛ پروژه جدید ردبول بر پایه یک معادله به‌ظاهر غیرممکن بنا شده بود: دو قایق که در جهت مخالف هم حرکت می‌کنند، یک رمپ پرش روی قایق اول و یک رمپ فرود روی قایق دوم. در این چالش، رایدر باید در حالی که همه چیز در زیر پای او در حال حرکت مدام بود، از روی یک سکو بلند می‌شد و دقیقاً در نقطه‌ای فرود می‌آمد که تنها یک متر با قایق اول فاصله داشت.

در این سطح از حرفه‌ای‌گری، کوچک‌ترین اختلاف در حد صدم ثانیه می‌توانست منجر به یک سقوط سنگین در آب یا برخورد شدید با بدنه قایق شود. جرج نتاووتین که به رمپ‌های ثابت عادت داشت، مجبور شد در این پروژه همه چیز را از نو بیاموزد. به دلیل حرکت رو به جلوی قایق در لحظه پرش، او ناچار بود دو برابر سریع‌تر از حالت عادی رکاب بزند که همین موضوع تعادل همیشگی او را کاملاً به هم می‌زد.

این موفقیت به سادگی به دست نیامد. نتاووتین در طول یک روز فیلم‌برداری، بارها سقوط کرد، دچار آسیب‌دیدگی در ناحیه ساق پا شد و حتی در یکی از تلاش‌های ناموفق، کفشش را در حین پرواز از دست داد.

او درباره تجربه ترسناک خود در این کمپین می‌گوید:

«من مجبور بودم تمام الگوها و عادت‌های همیشگی‌ام را کنار بگذارم و همه چیز را دوباره اختراع کنم تا بتوانم این پرش بین دو قایق را با موفقیت انجام دهم. اعتراف می‌کنم که واقعاً ترسیده بودم.»

انتخاب هلند برای اجرای این کمپین اتفاقی نبود. نتاووتین ورزش BMX را در این کشور آغاز کرده و اولین پشتک‌های خود را در روتردام زده بود.

دانیل ود مایر، مربی ملی و قهرمان سابق این رشته که از نزدیک شاهد این صحنه بود، درباره توانایی‌های این ورزشکار معتقد است:

«جرج احتمالاً تنها رایدر در کل دنیاست که جرأت و مهارت لازم برای انجام چنین حرکت دیوانه‌واری را دارد.»

پشت این نمایش ورزشی، استراتژی بازاریابی دقیق و هوشمندانه ردبول نهفته است. این برند سال‌هاست که دیگر فقط به عنوان تولیدکننده نوشابه انرژی‌زا شناخته نمی‌شود؛ ردبول یک «رسانه» بزرگ است که با تأمین بودجه برای ثبت اولین‌های جهان در حوزه ورزش‌های پرخطر، نام خود را به جای محصول، با مفهوم «آدرنالین» پیوند می‌زند.

این اولین بار نیست که ردبول از دکورهای متحرک برای خلق محتوا استفاده می‌کند. پیش از این نیز داوید گودزیک، ورزشکار لهستانی، موفق شده بود هشت فیگور نمایشی را روی یک قطار در حال حرکت با سرعت ۲۳ کیلومتر بر ساعت اجرا کند.

ردبول با این کمپین جدید نشان داد که برای آن‌ها، تمام جهان یک زمین بازی است که در آن حتی حرکت آب و قایق‌ها هم نمی‌تواند مانعی برای خلق یک نمایش خیره‌کننده باشد.

در توضیح نهایی این رویکرد برند ردبول آمده است:

«ما به دنبال فروش یک قوطی نوشابه نیستیم؛ ما در حال فروش رویای عبور از محدودیت‌های انسانی هستیم. تصاویری که ما خلق می‌کنیم، در حافظه مخاطب ماندگارتر از هر تبلیغ تلویزیونی است.»

دنیای برند

سیمیندخت وحیدی، شاعر پیشکسوت و از چهره‌های تاثیرگذار ادبیات معاصر، در سن ۹۳ سالگی چشم از جهان فروبست.

به گزارش توسعه برند به نقل از ایسنا، علی فروغی، فرزند این شاعر با اعلام این خبر گفت: ایشان کهولت سن داشتند و چندسالی هم به دلیل بیماری آلزایمر در خانه بستری بودند و در چند ماه اخبر حالشان بدتر شده بود. حاج‌خانم امروز (شنبه، ۶ تیر) ساعت ۱ ظهر از دنیا رفت. بنا داریم که روز دوشنبه (هشتم تیرماه) مراسم تشییع و خاکسپاری را انجام دهیم، اما هنوز محل مشخص نیست و در این زمینه اطلاع‌رسانی خواهیم کرد.

سیمیندخت وحیدی به سال ۱۳۱۲ در «جهرم» فارس به دنیا آمد. او کارشناسی ادبیات داشت و در حوزه هنری، آموزش و پرورش و تربیت معلم خدمت کرد. قبل از انقلاب، شعر‌های سیاسی می‌گفت و پس از آن شعرهایش با مضمون انقلاب، امام خمینی (ره)، رزمندگان دفاع مقدس و… بود.

مجموعه شعر‌های این شاعر عبارتند از: «یک آسمان شقایق»، «حس می‌کنم زندگی را»، «موج‌های بی‌قرار» و «هور». تعدادی از آثار گردآوری‌شده توسط او هم «در قاب گل‌ها»، «کوثر»، «چشم بیمار»، «غم دلدار»، «شعر جوان» و «از نگاه آینه‌ها» نام دارند.

کپی لینک کوتاه
لینک کپی شد

منبع

توسعه برند

باشگاه چلسی در اقدامی غافلگیرکننده، نسخه جدید و بهینه‌شده‌ای از لوگوی نمادین خود را منتشر کرد. این تغییر که در تصاویر پروفایل رسمی باشگاه در شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شود، با رویکردی مینیمال، جزئیات سه‌بعدی را حذف کرده و به سمت طراحی تخت و دوبعدی حرکت کرده است تا هویتی امروزی‌تر به نشان باشگاه ببخشد.

به گزارش توسعه برند؛ باشگاه فوتبال چلسی به‌تازگی با به‌روزرسانی تصاویر پروفایل خود در پلتفرم‌های اجتماعی، از لوگوی جدید باشگاه برای سال ۲۰۲۶ رونمایی کرده است. این بازطراحی بدون تغییر در ساختار کلی، تنها با اعمال تغییرات گرافیکی دقیق، ظاهری مدرن و ساده به نشان باشگاه بخشیده است.

فلسفه طراحی؛ همگامی با ترندهای دیجیتال

آنچه می‌خوانید:

Toggle

هدف اصلی چلسی از این تغییر، ساده‌سازی و مدرن‌سازی لوگو برای دنیای دیجیتال امروز است. این باشگاه با حذف سایه‌ها و جزئیات اضافه و جایگزینی آن‌ها با یک سبک «تخت» (Flat)، تلاش کرده است تا لوگوی خود را برای نمایش در صفحات نمایش و شبکه‌های اجتماعی شارپ‌تر و خواناتر کند.

“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””

جزئیات تغییرات گرافیکی

تغییرات اعمال شده در این نسخه جدید به شرح زیر است:

• تغییر طیف رنگی: رنگ آبی پس‌زمینه لوگو، تیره‌تر و غنی‌تر شده است.
• حذف حاشیه‌ها: حاشیه‌های زرد رنگی که پیش‌تر دایره داخلی و نوشته‌های “Chelsea” و “Football Club” را احاطه کرده بودند، کاملاً حذف شده‌اند. همچنین حاشیه‌های سفید اطراف توپ‌های قرمز و گل‌های «تودور» نیز پاک شده‌اند تا لوگو ظاهری یکپارچه‌تر داشته باشد.
• شیرِ تخت (۲بعدی): سایه‌های سه‌بعدی که به شیر مرکزی لوگو عمق می‌دادند، حذف شده‌اند. اکنون شیر به صورت یک نماد گرافیکی تخت و ساده به تصویر کشیده شده است.
• تایپوگرافی اختصاصی: فونت حروف نیز با فونت اختصاصی باشگاه که از فصل ۲۶-۲۰۲۵ روی لباس‌های تیم استفاده می‌شود، هماهنگ شده است تا انسجام بصری بیشتری ایجاد شود.

نگاهی به سبک جدید

این تغییرات که به سمت سبک طراحی «تخت و بدون حاشیه» (Flat & Borderless) حرکت کرده، کاملاً با استانداردهای طراحی گرافیکی در دنیای مدرن فوتبال هم‌خوانی دارد. نتیجه نهایی، نشانی است که در اندازه‌های کوچک (مثل آیکون موبایل) بسیار تمیزتر و دقیق‌تر دیده می‌شود.

نظر شما چیست؟

باشگاه چلسی از هواداران خود پرسیده است که آیا این نسخه مدرن و تخت را بیشتر می‌پسندند یا دلتنگ طراحی سه‌بعدی قدیمی هستند؟ شما کدام‌یک را ترجیح می‌دهید؟

کپی لینک کوتاه
لینک کپی شد

سایت توسعه برند

فیدیبو از فیدیبو آکادمی و نخستین دوره‌های آموزشی تخصصی خود در حوزه فرهنگ و هنر رونمایی کرد.

به گزارش توسعه برند به نقل از روابط عمومی فیدیبو، پلتفرم کتاب الکترونیک و صوتی فیدیبو روز جمعه ۵ تیرماه ۱۴۰۵ از فیدیبو آکادمی به‌عنوان تازه‌ترین زیرمجموعه خود رونمایی کرد؛ مجموعه‌ای که با هدف ارائه آموزش‌های تخصصی در حوزه فرهنگ و هنر و تربیت نیروهای حرفه‌ای فعالیت خود را آغاز کرده است.

فیدیبو آکادمی در نخستین گام، با همکاری مدرسه سینما و تئاتر جادو فعالیت خود را آغاز کرده و ۱۸ سرفصل آموزشی را به‌صورت حضوری و آنلاین در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است. این دوره‌ها با تمرکز بر آموزش و تربیت نسل جدید پادکسترها، گویندگان کتاب، نویسندگان، بازیگران و فیلمنامه‌نویسان برگزار می‌شود.

امیر بهدانی، مدیرعامل فیدیبو، در آیین رونمایی از فیدیبو آکادمی با اشاره به اهداف این مجموعه گفت: تربیت نسل بعدی هنرمندان، مهم‌ترین هدف فیدیبو آکادمی است. تلاش می‌کنیم با تکیه بر عدالت آموزشی، علاقه‌مندان خارج از تهران نیز بتوانند با بهترین کیفیت از دوره‌های آموزشی بهره‌مند شوند. امیدواریم در سال‌های آینده شاهد معرفی پادکسترها، نویسندگان، بازیگران و فعالان حرفه‌ای بیشتری از دل این آکادمی باشیم.

دوره‌های آموزشی فیدیبو آکادمی با تدریس فرزاد مؤتمن، مریم سعادت، نوید پورمحمدرضا، مهام میقانی، لیلی رشیدی، ستاره پسیانی، پویا سعیدی، میثم مولایی، پدرام پورامیری، امید شمس، آرمان خوانساریان، هاجر رزم‌پا، رضا جاویدی، سحر خوش‌نام و مونا احمدی برگزار می‌شود و علاقه‌مندان هم‌اکنون می‌توانند از طریق آدرسhttps://art.fidibo.com/ برای شرکت در دوره‌ها اقدام کنند.

راه‌اندازی فیدیبو آکادمی، تازه‌ترین قطعه از مسیر توسعه فعالیت‌های فرهنگی فیدیبو در دو سال اخیر به شمار می‌رود. این مجموعه در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ با راه‌اندازی فیدیبو آرت و برگزاری کنسرت خانواده کامکارها، حضور خود را در عرصه رویدادهای هنری آغاز کرد و سپس با حمایت و سرمایه‌گذاری در تولید و اجرای آثار نمایشی و برگزاری بیش از ۴۰ سانس فیلم‌-کنسرت موسیقی فیلم در هتل اسپیناس، دامنه فعالیت‌های خود را گسترش داد.

در ادامه این مسیر، فیدیبو استیج با مدیریت چهار سالن نمایش در تهران شکل گرفت تا علاوه بر عرضه بلیت رویدادهای هنری، بستری برای تولید و اجرای آثار نمایشی نیز فراهم شود.

تماشاخانه‌های شهرزاد، تمام‌ناتمام، آبان و راوی در حال حاضر زیرمجموعه فیدیبو استیج هستند و به گفته مسئولان این مجموعه، چند سالن دیگر نیز به‌زودی به این خانواده اضافه خواهند شد.

در آیین افتتاح فیدیبو آکادمی و مدرسه سینما و تئاتر جادو نیز جمعی از هنرمندان و چهره‌های فرهنگی از جمله علی ثانی‌فر، بهار کاتوزی، شرمین نادری، عماد خدابخش، هادی معنوی‌پور، سحاب محبعلی، پاشا رستمی، ندا عقیقی، بیتا عزیز، آزاده موسوی، کوروش عطایی، فرید حاجی، حسین امیدی، شیدا خلیق، حامد وحدتی‌نسب، فرانک کلانتر، امیر صرامی، شیده غفاری، کیوان سررشته، آوا شریفی، عباس نصراللهی، امین شعرباف، فرزاد مؤتمن، سعید دشتی و صحرا اسداللهی حضور داشتند.

مدرسه سینما و تئاتر جادو نیز با مدیریت نفیسه زارع، ایمان زارع، شکوفه طاهری و پویا سعیدی فعالیت خود را آغاز کرده است.

کپی لینک کوتاه
لینک کپی شد

منبع رسانه توسعه برند

منبع رسانه توسعه برند

در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، نروژ از فونت جدید پیراهن خود رونمایی کرده؛ طراحی‌ای الهام‌گرفته از الفبای رونیک که هم استانداردهای فیفا را رعایت می‌کند و هم روایتی پررنگ از هویت تاریخی وایکینگ‌ها را به نمایش می‌گذارد.

الهام از الفبای باستانی شمال اروپا

حروف و اعداد این طراحی از فوتارک، الفبای رونیک مردمان ژرمن شمال اروپا، الهام گرفته‌اند؛ الفبایی که با خطوط صاف، زوایای تند و فرم‌های هندسی شناخته می‌شود. در این سبک، انحناها تا حد زیادی حذف شده‌اند و جای خود را به اشکال زاویه‌دار و تیز داده‌اند؛ ویژگی‌ای که باعث شده نام بازیکنان و شماره‌ها هم‌زمان ظاهری باستانی و مدرن پیدا کنند.

اصلاح نسخه قبلی برای دریافت تأیید فیفا

نروژ پیش از این نیز در سال ۲۰۲۴ تلاش کرده بود از فونتی با حال‌وهوای رونیک استفاده کند، اما نسخه اولیه به دلیل پیچیدگی زیاد و خوانایی پایین در جریان مسابقه نتوانست تأیید فیفا را دریافت کند و بازیکنان ناچار شدند از فونت استاندارد نایکی استفاده کنند.

در نسخه جدید برای سال ۲۰۲۶، طراحان با کاهش جزئیات اضافه و حفظ روح اصلی الفبای رونیک، فونتی ارائه کرده‌اند که این بار با استانداردهای خوانایی فیفا همخوانی دارد.

پیراهن دوم مشکی؛ ادای احترام به جنگجویان «برزرکر»

این فونت بیش از همه روی پیراهن دوم تیم ملی نروژ جلوه پیدا می‌کند؛ پیراهنی که به‌طور کامل مشکی طراحی شده و نمونه‌ای کم‌سابقه در تاریخ این تیم به شمار می‌رود. لوگوی نایکی و نشان تیم نیز تیره شده‌اند و تنها نام و شماره‌های سفیدرنگ در مرکز لباس برجسته دیده می‌شوند.

این طراحی مینیمال، ادای احترامی است به برزرکرها؛ جنگجویان افسانه‌ای وایکینگ که به خشونت و بی‌باکی در نبرد شهرت داشتند.

پیراهن خانگی با رنگ قرمز و جزئیات الهام‌گرفته از هنر اسکاندیناوی

در سوی دیگر، پیراهن خانگی نروژ بر رنگ قرمز پررنگ تکیه دارد و صلیب آبی پرچم این کشور بر آن نقش بسته است. در بخش‌های آبی، الگوهایی پنهان با الهام از سبک اورنس دیده می‌شود؛ یکی از شیوه‌های هنر تزئینی اسکاندیناوی که بدون شلوغ کردن طراحی، لایه‌ای از هویت منطقه‌ای را به لباس اضافه می‌کند.

در این طراحی، حتی اعداد بازیکنان شاخص نیز جلوه‌ای متفاوت پیدا کرده‌اند؛ برای مثال شماره ۸ مارتین اودگارد حالتی شبیه ساعت شنی زاویه‌دار دارد و شماره ۹ ارلینگ هالند نیز به جای فرم منحنی رایج، با ساختاری مستطیلی و هندسی بازطراحی شده است.

وقتی روایت فرهنگی به ابزار بازاریابی تبدیل می‌شود

این پروژه نمونه‌ای روشن از قدرت داستان‌پردازی فرهنگی در بازاریابی ورزشی است. نایکی در اینجا تنها به طراحی ظاهری یک فونت بسنده نکرده، بلکه از مفهوم جنگجویان شمال اروپا تا فرم اعداد و حروف، یک روایت منسجم هویتی ساخته است.

چنین رویکردی باعث می‌شود حتی یک جزئیات فنی مانند فونت پیراهن، به نمادی قابل تشخیص برای تیم ملی نروژ تبدیل شود و این تیم پیش از آغاز مسابقات نیز حضوری متمایز در ذهن مخاطبان پیدا کند.

گفتنی است نروژ قرار است ۲۷ ژوئن در بوستون برابر فرانسه قرار بگیرد. فرانسه نیز با لباسی از نایکی به میدان خواهد آمد که آن هم از بار نمادین قابل توجهی برخوردار است؛ پیراهن دوم آبی‌ها با رنگ سبز نعنایی و با الهام از مجسمه آزادی طراحی شده است. به این ترتیب، دو تیم با دو روایت هویتی متفاوت، در یک میدان خلاقانه به مصاف هم می‌روند.

کپی لینک کوتاه
لینک کپی شد

منبع

اگر یک زمین فوتبال بتواند خودش به یک «نقطه فروش» تبدیل شود چه؟ این ایده خلاقانه، مبنای اجرای پروژه Field Barcode از سوی پلتفرم تجارت الکترونیک Mercado Libre و آژانس GUT São Paulo بوده است؛ طرحی که در آن با طراحی خاص الگوی چمن ورزشگاه پاکائمبو، یک بارکد غول‌پیکر ۱۰۴ متری ایجاد شد؛ بارکدی که از زوایای مختلف دوربین‌های تلویزیونی قابل مشاهده و اسکن بود.

به گزارش دنیای برند؛ این ایده در جریان پخش زنده یک مسابقه فوتبال اجرا شد و بینندگان می‌توانستند بارکد روی زمین را مستقیماً از روی صفحه تلویزیون اسکن کرده و تخفیف فوری دریافت کنند. همین خلاقیت توانست جایزه بزرگ بخش Outdoor جشنواره کن‌لاینز ۲۰۲۶ را از آن خود کند؛ اما فراتر از جایزه، سازوکار اجرایی آن نیز توجه بسیاری را جلب کرده است.

چمن ورزشگاه؛ سطح تازه‌ای برای فروش

هسته اصلی این طرح بر یک استفاده هوشمندانه از یک عنصر بصری آشنا استوار بود: خطوط ناشی از کوتاه کردن چمن زمین فوتبال. این خطوط به‌گونه‌ای طراحی شدند که نقش یک بارکد قابل اسکن را ایفا کنند. کاربران از طریق یک وب‌اپلیکیشن اختصاصی می‌توانستند این الگو را از روی تلویزیون، Disney+ یا YouTube اسکن کرده و بلافاصله ۲۵ درصد تخفیف برای خرید از فروشگاه آنلاین فعال کنند.

افتتاح دوباره ورزشگاه و مسابقه‌ای نمادین

اجرای این ایده در یک مقطع زمانی مهم انجام شد. ورزشگاه پاکائمبو پس از یک دوره طولانی بازسازی، به‌تازگی بازگشایی شده بود و Mercado Libre نیز امتیاز نام‌گذاری ورزشگاه را در اختیار گرفته بود. این بارکد عظیم در جریان مسابقه کورینتیانس و بوکا جونیورز رونمایی شد؛ دیداری که بازآفرینی فینال لیبرتادورس ۲۰۱۲ بود و از شبکه‌های SBT، ESPN و Disney+ پخش شد.

فروش قابل اندازه‌گیری؛ از تبلیغ تا خرید مستقیم

این کمپین تنها یک ایده جذاب تبلیغاتی نبود، بلکه به نتایج ملموسی نیز منجر شد. بر اساس اعلام برگزارکنندگان، ۵۳ هزار کوپن تخفیف در این طرح مورد استفاده قرار گرفت و بیش از ۱.۵ میلیون یورو فروش برای این پلتفرم ایجاد شد. این ارقام نشان می‌دهد که تبلیغات محیطی و بازاریابی تجربی، اکنون بیش از گذشته مستقیماً با نرخ تبدیل به خرید سنجیده می‌شوند.

جایزه‌ای برای یک ایده ساده اما مؤثر

هیأت داوران جشنواره کن نیز بر همین سادگی و شفافیت ایده تأکید کرده‌اند. آرون استارکمن، رئیس هیأت داوران بخش Outdoor، این طرح را «اجتناب‌ناپذیر» توصیف کرده؛ به این معنا که ایده، پس از اجرا آن‌قدر بدیهی و روشن به نظر می‌رسد که گویی باید از ابتدا وجود می‌داشته است.

این چهارمین جایزه بزرگ مشترک Mercado Libre و GUT است؛ موفقیتی که این دو را به پرافتخارترین زوج تاریخ تبلیغات برزیل تبدیل کرده است.

وقتی تبلیغ به کانال فروش تبدیل می‌شود

یکی از نقاط قوت اصلی این ایده، تناسب کامل آن با ماهیت برند Mercado Libre است. از آنجا که این شرکت یک پلتفرم خرید آنلاین محسوب می‌شود، اسکن بارکد روی زمین فوتبال، مخاطب را مستقیماً به فروشگاه رسانده و مسیر مشاهده تا خرید را بدون هیچ مرحله اضافی کوتاه می‌کند. در این میان، فوتبال نیز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کانون‌های توجه در آمریکای لاتین، بستری ایده‌آل برای چنین تجربه‌ای فراهم کرده، بدون آنکه خللی در تجربه تماشای بازی برای هواداران ایجاد شود.

این نخستین‌بار نیست که Mercado Libre و آژانس GUT یک لحظه فرهنگی را به فرصت فروش تبدیل می‌کنند. این دو سال گذشته نیز با پنهان کردن نیمار در بازی Call of Duty و فعال‌سازی تخفیف‌های زنده، موفق به کسب جایزه‌ای بزرگ در کن شده بودند؛ اقدامی که نشان می‌دهد ترکیب سرگرمی و خرید فوری به بخشی از فرمول موفقیت آن‌ها تبدیل شده است.

منبع رسانه دنیای برند