انتقاد تند خانم بازیگر از انگلیس | مجری سابق بیبیسی: بریتانیاییها شرورترین مردم تاریخ هستند
جمیلا جمیل، بازیگر و مجری سابق بیبیسی، با انتقاد تند از استعمار بریتانیا عنوان کرد این کشور تنها ۴۳ تریلیون پوند به هند بدهکار است؛ او همچنین از «جنگ نژادی» در بریتانیا و نقش برگزیت در بهوجود آمدن شرایط کنونی آمریکا سخن گفت.
به گزارش توسعه برند به نقل از همشهری آنلاین؛، جمیل، بازیگر مجموعه «جای خوب» (The Good Place) که در لندن متولد شده و اصالتی پاکستانی-هندی دارد، در گفتوگویی درباره شخصیت «طاهانی» که در این سریال ایفا کرده، صحبت کرد. او گفت: باید طاهانی را کمی بدجنستر میکردم. آمریکاییها فکر میکنند بریتانیاییها خیلی مهرباناند، که واقعاً عجیب است؛ چون بریتانیاییها حقیقتاً شرورترین مردم تاریخ هستند.
جمیل که پیشتر مجری بیبیسی بود و اکنون در ایالت کالیفرنیا زندگی میکند، افزود: بریتانیا مثل تانوس است؛ ما تقریباً تمام دنیا را استعمار کردیم. او ادامه داد: بریتانیا فقط به هند، ۴۳ تریلیون پوند بدهکار است.
تانوس یکی از قدرتمندترین ابرشرورهای دنیای مارول کامیکس و دنیای سینمایی مارول (MCU) است . شخصیت تانوس ریشه در اسطورههای یونانی دارد و نامش برگرفته از تاناتوس، ایزد مرگ، است. در داستانها، او از سیاره تایتان، یکی از قمرهای زحل، برخاسته و همواره شیفته مفاهیم نیهیلیسم و مرگ بوده است. مهمترین ویژگی او در دنیای سینمایی، اعتقاد راسخش به «ایجاد تعادل در جهان» از طریق نابودی تصادفی نیمی از جمعیت تمام موجودات زنده است؛ هدفی که او آن را راهکاری برای پایان دادن به رنجهای ناشی از کمبود منابع و ازدحام جمعیت میداند.
جمیل با تشبیه بریتانیا به تانوس، در واقع به جنبه استعماری و «تخریبگر» این شخصیت اشاره دارد. تانوس در فیلمهای «انتقامجویان: جنگ ابدیت» (Avengers: Infinity War) و «پایان بازی» (Endgame) توسط جاش برولین به تصویر کشیده شد و بسیاری او را بهدلیل انگیزههای پیچیده و غیرمعمولش، یکی از ماندگارترین آنتاگونیستهای سینمای ابرقهرمانی میدانند.
برآورد اوتسا پاتنایک، اقتصاددان هندی، بر پایه نزدیک به دو قرن دادههای مالیاتی و تجاری نشان میدهد بریتانیا در فاصله سالهای ۱۷۶۵ تا ۱۹۳۸ حدود ۴۵ تریلیون دلار ثروت از هند خارج کرده است. استعمار بریتانیا بر هند نزدیک به ۲۰۰ سال، از ۱۷۵۷ تا ۱۹۴۷، ادامه داشت و در دو مرحله شکل گرفت. مرحله نخست استعمار، موسوم به حکومت کمپانی هند شرقی (۱۷۵۷ تا ۱۸۵۸)، توسط شرکت خصوصی هند شرقی اداره میشد.. این شرکت با استفاده از ارتش اختصاصی خود، سرزمینها را تصرف میکرد، مالیات میگرفت و تجارت را برای کسب سود در اختیار داشت.
پس از شورش هند در سال ۱۸۵۷، دولت بریتانیا به حکومت کمپانی پایان داد. مرحله دوم، که با عنوان راج بریتانیا (۱۸۵۸ تا ۱۹۴۷) شناخته میشود، هند را مستقیماً زیر سلطه تاجوتخت بریتانیا قرار داد. در این دوره، دولت استعماری رسمی تشکیل شد و بریتانیا تا زمان استقلال هند در سال ۱۹۴۷، سیاست، اقتصاد و منابع این کشور را در کنترل خود داشت.
جمیل در ادامه گفت که اکنون در بریتانیا نوعی «جنگ نژادی» در جریان است. بر اساس آمار سالانه وزارت کشور بریتانیا، تعداد جرایم ناشی از نفرت نژادی هر سال حدود شش درصد افزایش یافته است. او گفت: بریتانیا نابود شده است. همین حالا هم واقعاً یک جنگ نژادی در آنجا جریان دارد.
در بخش دیگری از گفتگو از جمیل پرسیده شد که پس از ترک لندن برای دنبال کردن حرفه بازیگری، چرا به آمریکا نقل مکان کرده است.
او در پاسخ گفت: یک سال پیش از آنکه دونالد ترامپ برای نخستین بار رئیسجمهور شود، به اینجا آمدم. پس فراز و نشیبهای این کشور را دیدهام؛ اینجا بودم و همهگیری (کووید) را تجربه کردم. او نتیجه گرفت که این دورانها «قطعاً ترسناکترین زمانی» بوده است که تاکنون تجربه کرده اما افزود انگلستان «واقعا» از این هم بههمریخته تر است و حتی عنوان کرد برگزیت راه را برای هرجومرج آمریکایی هموار کرد.
برگزیت، به خروج بریتانیا از اتحادیهٔ اروپا در پی یک همهپرسی در سال ۲۰۱۶ گفته میشود. جمیل در سخنانش به دیدگاهی اشاره دارد که بر اساس آن، این دو رویداد سیاسی – یعنی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و سپس پیروزی ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در همان سال – نه تصادفی، بلکه نشانههایی از یک جریان مشترک و عمیقتر در جهان غرب بودند.
تحلیلگران و پژوهشگران علوم سیاسی معتقدند که وجه اشتراک اصلی این دو رویداد، یک موج جهانی از نارضایتی عمومی و رویگردانی از ساختارهای سیاسی و اقتصادی سنتی است.
به عبارت دیگر، بسیاری این دو اتفاق را نه دو پدیده مجزا، بلکه جلوههایی از یک بحران مشترک در جهان غرب میدانند که هر دو حاصلِ احساسی مشابه در میان بخش بزرگی از رأیدهندگان بود: نگرانی از اینکه جهانیسازی به ضرر طبقه کارگر تمام شده و افزایش مهاجرت، هویت ملی را دستخوش تغییر کند. در چنین فضایی، رأی به برگزیت و رأی به ترامپ، هر دو به عنوان اعتراضی به نخبگان سیاسی سنتی و مدافعان نظم موجود تلقی شدند.
بر اساس این نگاه، پیروزی در همهپرسی برگزیت در ژوئن ۲۰۱۶، اولین نشانه بزرگ از قدرتگیری این جریان اعتراضی بود که چند ماه بعد، با پیروزی ترامپ در نوامبر همان سال، به شکلی دیگر تکرار شد. به همین دلیل، برخی تحلیلگران معتقدند که برگزیت را میتوان به نوعی پیشدرآمد یا هشداری برای تحولات سیاسی آتی در آمریکا دانست.
جمیل در ادامه دوباره به شخصیت «طاهانی» بازگشت و گفت هنگام ساخت سریال با مایکل شور، خالق مجموعه، اختلافنظر داشته است؛ زیرا شور میخواست این شخصیت ثروتمند بریتانیایی را «دوستداشتنیتر» نشان دهد. جمیل گفت: به او گفتم بریتانیاییها، بهویژه بریتانیاییهای ثروتمند، برای هیچکس دوستداشتنی نیستند؛ آنها وحشتناکاند، واقعاً افتضاحاند… در نهایت او نسخه منفعل-پرخاشگر و بدجنس شخصیت را پذیرفت.
