رژیم صهیونیستی با چه کشورهایی در حوزه انرژی همکاری دارد؟
به گزارش خبرنگار نفت خبرگزاری برنا، با آغاز جنگ حماس و رژیم صهیونیستی، یکی از مطالبات جدی مسلمانان و همه آزادیخواهان دنیا قطع صادرات انرژی کشورهای مختلف به این رژیم غاصب بوده تا بدین صورت ضربات و فشار اقتصادی بیشتری بر نظامیان رژیم صهیونیستی وارد شود.
رهبر معظم انقلاب در سخنرانی خود با اشاره به مسئله فلسطین فرمودند: راه صدور نفت به رژیم صهیونیستی باید بسته شود. دولتهای اسلامی با رژیم صهیونیستی همکاری اقتصادی نکنند. در مجامع جهانی این جنایات بدون لکنت محکوم شود.
در روز های ابتدایی و افزایش حملات اسرائیل در نوار غزه بانک جهانی در گزارش دورهایاش درباره «چشمانداز بازارهای مواد خام» با بررسی سه سناریوی مختلف درباره تأثیر بالا گرفتن جنگ غزه روی میزان تولید جهانی نفت، به این نتیجه رسید که این اتفاق میتواند قیمت جهانی آن را بین ۳ تا ۷۵ درصد بیشتر کند.
طبق این گزارش، یک اختلال کم در این بازار می توانست در حد جنگ داخلی لیبی در سال ۲۰۱۱ که عرضه نفت را بین ۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون بشکه در روز کاهش دهد، میتواند قیمت هر بشکه نفت را از حدود ۹۰ دلار فعلی را به ۹۳ تا ۱۰۳ دلار افزایش دهد.
به گفته بانک جهانی «اختلال متوسط» در سطح اشغال عراق در سال ۲۰۱۱ که به کاهش سه تا پنج میلیون بشکهای تولید روزانه نفت، قیمت آن را به بشکهای ۱۰۹ تا ۱۲۱ دلار میرساند.
ولی «اختلال شدید» بازار جهانی طلای سیاه در حد بحران نفتی سال ۱۹۷۳ و کاهش شش تا هشت میلیون بشکهای تولید روزانه، میتواند قیمت نفت را تا ۱۴۰ تا ۱۵۷ دلار در هر بشکه بالا ببرد که بالاتر از رکورد تاریخی آن در سال ۲۰۰۸ است.
در آن سال، در جریان جنگ چهارم اعراب و اسرائیل، کشورهای عرب صادرات نفت به حامیان اسرائیل را متوقف کردند و باعث شدند قیمت جهانی نفت چهار برابر شود.
بهای حاملهای انرژی فسیلی پس از اعلام جنگ کاهش یافت. بهای گاز طبیعی در هنری هاب که ماه گذشته به ۳.۳۰ دلار به ازای هر یک میلیون واحد حرارتی انگلیسی (بی تی یو) رسیده بود بعد از اعلام جنگ به ارزش ۳.۵۲ دلار به ازای هر میلیون بی تی یو رسید. بهای گاز طبیعی در روتردام هلند با کاهش قیمت به ۱۴.۸۱ دلار به ازای هر میلیون بی تی یو رسید. بهای همین مقدار از گاز طبیعی مایع شده در ساحل کره و ژاپن به ۱۷.۶۶ دلار هر میلیون بی تی یو کاهش یافت.
رژیم صهیونیستی با چه کشورهایی همکاری در حوزه انرژی دارد:
تأمین نفت اسرائیل از کشورهای عضو سازمان همکاری های اسلامی
مجموع ظرفیت پالایشی اسرائیل در دو پالایشگاه حیفا و اشدود در سرزمینهای اشغالی معادل ۳۰۰ هزار بشکه در روز و محل تأمین خوراک آن از نفت وارداتی، عمدتا از قزاقستان و آذربایجان است که از کشورهای عضو سازمان همکاریهای اسلامی محسوب میشوند (تصویر ۱). نیجریه و گابن از اعضای اوپک، دیگر مبادی اصلی واردات نفت را تشکیل میدهند.
در مجموع ۴۰ درصد از سبد انرژی مصرفی در اسرائیل به نفت وابسته است. با گسترش اختلافات میان دولت مرکزی و دولت محلی کردستان عراق که منجر به توقف صادرات نفت این منطقه به اسرائیل در سال جاری شد، مصر و برزیل به مبادی وارداتی نفت اسرائیل افزوده شده است.

(در مجموع حدود ۶۰ درصد از نفت اسرائیل از مسیر خط لوله باکو-تفلیس-جیهان تامین میشود که تحت مدیریت آذربایجان و ترکیه است.)
منفعت ۹۰ میلیارد دلاری از منابع گازی سرزمینهای اشغالی
درآمد صادراتی، تنها مزیت اکتشاف و بهرهبرداری از منابع گازی سرزمینهای اشغالی برای اسرائیل نبوده، بلکه در کاهش هزینههای تأمین برق و کاهش هزینههای مصرفکنندگان خرد و نیز کاهش هزینههای آلایندگی نیز موثر بوده است؛ طی یک دهه گذشته، مجموع عایدی حاصل از گسترش مصرف گاز در اسرائیل معادل ۹۰ میلیارد دلار برآورد میشود. درآمد صادراتی نیز دیگر عایدی حاصل از این منابع است. در سال ۲۰۲۲ معادل ۲.۳ میلیارد دلار درآمد از محل صادرات گاز به اردن و مصر ایجاد شده است.
جهش صادرات گاز به مصر، به عنوان مهمترین گزینه پیشرو برای صادرات گاز به اروپا از طریق زیرساختهای گاز مایع طبیعی LNG این کشور، پس از بینتیجه ماندن تلاشها برای صادرات گاز مستقیم از خط لوله Med East و صادرات غیرمستقیم از مسیر ترکیه به شمار میرود.

مصر، نخستین شریک تجاری انرژی اسرائیل
پس از عادیسازی روابط مصر به عنوان اولین کشور اسلامی با اسرائیل، از سال ۲۰۰۵ و طی قرارداد ۲۰ ساله صادرات گاز این کشور به اسرائیل آغاز، اما به دنبال وقوع انقلاب سیاسی در مصر از سال ۲۰۱۲ متوقف شد. با کشف ذخایر گازی در آبهای مدیترانه، جریان گاز در خط لوله EMG معکوس و مصر از سال ۲۰۱۹ به واردکننده گاز از اسرائیل تبدیل شد. در حال حاضر سالانه ۵ میلیارد متر مکعب گاز معادل ۸ درصد از کل مصرف مصر از خط لوله EMG به مصر صادر میشود.
با امضای تفاهمنامه میان کمیسیون اروپا، رژیمصهیونیستی و مصر برای صادرات گاز به اروپا احداث خط لوله ۶۵ کیلومتری Hovav Ramat به Nitzana در دستور کار قرار گرفته تا سالانه ۶ میلیارد متر مکعب گاز بیشتری از ذخایر گازی سرزمینهای اشغالی به مصر ارسال و روانه بازار اروپا شود.

اردن، وابسته به گاز وارداتی از اسرائیل
وابستگی ۹۰ درصدی اردن به واردات نفت و گاز برای تأمین انرژی و تولید برق، این کشور را به دیگر مقصد اصلی صادرات گاز توسط اسرائیل تبدیل کرده است. توافق اولیه میان دو دولت در سال ۲۰۱۶ شکل گرفت که بر اساس آن اردن به مدت ۱۵ سال در مجموع ۴۵ میلیارد متر مکعب از طریق سه خط لوله پیشنهادی دریافت خواهد کرد.
در حال حاضر از این میان تنها یک خط لوله احداث شده تا اردن از سال ۲۰۲۰ سالانه حداکثر ۳ میلیارد مترمکعب گاز از میدان لویاتان دریافت کند. حجم یاد شده معادل حدود ۶۰ درصد از کل مصرف گاز اردن را تشکیل میدهد که به طور عمده در تولید برق به مصرف میرسد.

ترکیه، مشتری سوخت اسرائیل
بندر جیهان به عنوان نقطه انتهایی دو خط لوله باکو-تفلیس-جیهان و خط لوله کرکوک-جیهان، نقشی کلیدی در بارگیری و تامین نفت خام وارداتی اسرائیل دارد. از منظر مبادلات فرآورده و سوخت نیز از سال ۲۰۱۶ و پس از برقراری مجدد روابط میان ترکیه و اسرائیل (پس از یک دوره تیرگی روابط ناشی از مناقشه بر سر مسئله فلسطین) در مجموع ۲۰۰ میلیون لیتر سوخت هوایی و سوخت کشتی (معادل حدود ۲۵۰ میلیون دلار) به اسرائیل صادر و بیش از ۱۱ میلیارد لیتر گازوئیل (معادل حدود ۵ میلیارد دلار) از اسرائیل وارد شده است.
مناقشات مرزی میان کشورهای شرق مدیترانه بر سر تعیین تکلیف منابع گازی شرق مدیترانه، مهمترین مانع بر سر پروژه صادرات گاز از طریق احداث خط لوله به بندر جیهان و عبور از زیرساختهای گازی ترکیه برای انتقال به خاک اروپا بوده است.

پایان
منبع