گوناگون

تخریب یا حفظ میراث و برند پهلوانی؟ ورزشگاه آزادی بابل، نماد هویت شهری در کشاکش تغییر کاربری و منافع مالی

ورزشگاه آزادی بابل که یادگاری از تعهد اجتماعی جهان پهلوان امامعلی حبیبی و دومین استادیوم قدیمی کشور است، با وجود بازسازی میلیاردی توسط بخش خصوصی، اکنون در معرض تهدید تخریب و تغییر کاربری قرار گرفته است. این رویداد، نه تنها ضربه‌ای به حافظه ورزشی مازندران است، بلکه نمادی از تناقض آشکار در پاسداشت میراث قهرمانان ملی تلقی می‌شود.

برند پهلوانی در معرض خطر تخریب

به گزارش توسعه برند به نقل از ایسنا، ورزشگاه آزادی بابل فراتر از یک سازه، یک نماد هویتی است که با نام امامعلی حبیبی عجین شده است. پیشکسوتان کشتی این شهر تخریب احتمالی این بنا را “دهن‌کجی به جایگاه قهرمانان” می‌دانند.

  • تناقض در سیاست‌گذاری: در حالی که ورزش‌دوستان مازندران خواهان تغییر نام ورزشگاه به نام امامعلی حبیبی برای ارج نهادن به خدمات او بودند، زمزمه‌های تخریب آن قوت گرفته است.

  • هزینه‌های میلیاردی علیه دستور تخریب: مهدی امیرسلیمانی، سرمایه‌گذار بخش خصوصی، اعلام کرد که با وجود مبلغ مزایده ۲.۴ میلیارد تومانی، ۷ میلیارد تومان برای بازسازی اصولی و استاندارد بنا هزینه کرده و قرارداد ۲۵ ساله منعقد کرده است. این بازسازی زیربنایی، بهانه‌های مربوط به عدم استحکام را باطل کرده است.

کلاف سردرگم: وقف، اجاره، تخریب و سوداگری

هسته اصلی بحران در تضاد منافع میان متولیان ملک و نهادهای ورزشی نهفته است:

طرف ذینفع ادعا / عمل نتیجه احتمالی
متولی ملک (اوقاف) ملک وقفی است. اداره تربیت بدنی (ورزش و جوانان) ۲۰ سال اجاره نداده و بدون اجازه متولی، ملک را به غیر (سرمایه‌گذار) واگذار کرده است. شکایت قضایی و پیگیری بازگشت ملک یا تخریب برای ساخت مرکز تجاری.
اداره ورزش و جوانان ملک فرسوده و خطرناک است؛ ابتدا قصد فروش (در راستای مولدسازی) و سپس واگذاری ۲۵ ساله با اجاره ناچیز (ماهانه ۵ میلیون تومان) را داشته است. پنهان‌کاری و عدم پاسخگویی (به گزارش ایسنا).
سرمایه‌گذار خصوصی ۷ میلیارد تومان برای استحکام بنا هزینه کرده و قرارداد ۲۵ ساله دارد. تخریب، ضرر مالی هنگفتی به او وارد می‌کند. مقاومت در برابر تخریب و مطالبه حقوق قانونی.

نماینده مجلس بر حفظ بنا بدون تخریب تأکید کرده، اما فرماندار بابل اشاره کرده که متولی ملک ممکن است تصمیماتی در خصوص تغییر کاربری داشته باشد، گرچه تأکید کرد اجازه تغییر کاربری از ورزشی به غیرورزشی را نخواهند داد.

روح‌الله میررمضانی، کشتی‌گیر پیشکسوت، با اشاره به فقر بابل از نظر اماکن ورزشی، هشدار داد: “این بی‌تدبیری و عدم حمایت از نمادهای ورزشی سبب شده که ورزش بابل در حوزه‌های مختلف حرفی برای گفتن نداشته باشد.”

کلید حل معما در دست اداره کل ورزش و جوانان است، مرجعی که با عدم پاسخگویی، بر ابهامات این پرونده افزوده است. در نهایت، این سؤال باقی می‌ماند: چه کسانی از نابودی این نماد هویتی و تبدیل آن به مجتمع تجاری سود خواهند برد؟



منبع رسانه توسعه برند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا